آیا پوتین و روسیه متحد خوبی‌ برای ایران هستند؟ / محمد سهیمی

 

همانطور که میدانید بحث بر سر نزدیکی‌ جمهوری اسلامی به روسیه و رهبر آن، آقای ولادیمیر پوتین، بسیار زیاد است. بخشی از هموطنان چپ ما، و همچنین طرفداران حزب توده، نه‌ تنها از این نزدیکی‌ استقبال میکنند، بلکه طوری می‌نویسند، می‌گویند و رفتار میکنند که گویی آقای پوتین دبیر کّل حزب کمونیست شوروی است، و روسیه نیز همان اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. آنقدر نیز در این موضع اغراق میکنند که حتی تحمل یک مقالهٔ انتقادی درباره آقای پوتین را ندارند. در مقابل، بخشی از هموطنان، از جناح راست و ماورای راست، مانند سلطنت طلبان گرفته، تا چپ‌های سابق که بریده اند و حال رو به “قبله” واشنگتن “نماز” میگذارند، و حتی بخشی از اصلاح طلبان، شب و روز به روسیه و آقای پوتین حمله میکنند، و در باره رابطه جمهوری اسلامی با روسیه همانطور صحبت میکنند که اپوزیسیون محمد رضا شاه درباره رابطه رژیم او با آمریکا و بریتانیا میگفت و می‌نوشت. به گمان من هر دو نگاه اشتباه است.

به گمان من سوال این است: آیا پوتین و روسیه متحد خوبی‌ برای ایران هستند؟ پاسخ به این سوال ساده نیست، و برای جواب دقیق باید چندین جنبه موضوع را در نظر گرفت:

اول، آنچه که واضح است این است که آمریکا و پنتاگون در حال حاضر روسیه و چین را رقیب خود در سطح جهان ارزیابی میکنند، و همانطور که سند استراتژی نظامی جدید پنتاگون که مدتی‌ پیش منتشر شد، ذکر میکرد، هدف آمریکا دیگر “جنگ جهانی‌ بر ضدّ تروریسم” نیست، بلکه مقابله با این دو قدرت جهانی‌ است، بخصوص که ارتش روسیه هم از لحاظ آمادگی و هم از لحاظ سلاح‌های تاکتیکی و استراتژیک نه‌ تنها باردیگر با آمریکا قابل مقایسه است، بلکه در برخی‌ از موارد از آن جلو است. به گمان من، یک جهان چند قطبی که در آن آمریکا نتواند یکتازی کند، به سود کشور‌هایی‌ مانند ایران است. در اوائل دهه ۱۹۹۰ یکی‌ از فرماندهان عالیرتبه نظامی آمریکا گفت که این کشور ۱۰ سال فرصت دارد تا خاورمیانه را تحت کنترل و نفوذ خود درآورد، چون بعد از روسیه دوباره بعنوان یک قدرت جهانی‌ وارد عمل خواهد شد.

دوم، سیاست روسیه درباره خاورمیانه مهم و در رابطه نزدیک با کشور ما است. همانطور که آقای جان کری در سپتامبر ۲۰۱۵ اعتراف کرد، “روسیه فقط زمانی‌ در سوریه مداخله نمود که دمشق در آستانه سقوط و کنترل توسط داعش بود، و روسیه وجود چنین دولت تروریستی را [با توجه به تعداد زیادی تروریست چچنی در سوریه] خطری عمده برای امنیت ملی‌ خود ارزیابی میکرد.” روسیه مانع از سقوط دولت سوریه و کنترل آن کشور توسط داعش شد. رژیم آقای بشار اسد هر چقدر هم بد باشد، از رژیم داعش بسیار بسیار بهتر است. در عین حال روسیه به دعوت دولت سوریه، که هنوز توسط سازمان ملل و شورای امنیت آن به عنوان دولت قانونی سوریه به رسمیت شناخته میشود، به آن کشور نیروی هوایی خودرا فرستاد. به گمان من، مستقل از اینکه با مداخله جمهوری اسلامی در سوریه موافق و یا مخالف باشیم، شکست داعش و دیگر گروه‌های تروریستی در سوریه، و عدم کنترل آن کشور توسط آنها به سود مصالح و منافع ملی‌ ایران است. به گمان من هر کسی‌ که این موضوع بدیهی‌ را انکار کند، یا درک درستی‌ از شرایط ندارد، و یا مغرض است.

سوم، روسیه با اسرائیل روابط نزدیک دارد. روسیه در برابر تحریک‌ها و تهدید‌های اسرائیل دربرابر ایران واکنشی نشان نمیدهد. روسیه حتی مانع از بمباران مواضع دولت سوریه، متحد خود، و نیروهای‌های حامی‌ دولت بشار اسد توسط اسرائیل در سوریه نشده است، در حالیکه اسرائیل دستکم ۱۰۰ بار این مواضع را بمباران کرده است.

چهارم، روسیه همچنین با عربستان سعودی روابط حسنه دارد. البته این کشور حق دارد با هر کشور دیگری روابط خوب داشته باشد، ولی‌ در حالیکه عربستان دائماً در حال توطئه بر ضدّ ایران است، و عربستان مهمترین حامی‌ گروه‌های تروریستی در سوریه بود و هست که هدف آن سرنگونی دولت بشار اسد، متحد روسیه، بود، این دوستی‌ با عربستان به چه معنی‌ است، بخصوص که عربستان در تولید و فروش نفت با روسیه رقابت تنگا تنگ دارد؟ اگر هدف بیرون آوردن عربستان از مدار آمریکا است، اینکار شدنی و واقع بینانه نیست.

پنجم، روسیه به تمامی قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل درباره تحریم اقتصادی ایران یا رأی مثبت داد، و یا حداکثر رأی ممتنع.

نتیجه ایکه من میگیرم این است: آقای پوتین و روسیه مانند هر دولت دیگری به دنبال منافع خود هستند. دولت روسیه نه‌ برای خلق‌های جهان، بلکه برای منافع خود عمل می‌کند. ایکاش رهبران جمهوری اسلامی نیز همین عقلانیت را در رابطه با اسرائیل، آمریکا، و غیره داشتند. بنا بر این، مستقل از نوع نظام سیاسی حاکم بر ایران، تا زمانیکه سیاست خارجی‌ کشور واقعا مستقل است، سیاست عقلانی این است که در مواردی که روسیه و ایران منافع مشترک دارند، دو دولت با هم همکاری کنند، و در غیر این صورت ایران باید به دنبال منافع و مصالح ملی‌ واقعی‌ خود باشد. اگر بعنوان مثال، نیروهای آمریکا در سوریه به میلیشیا‌های شیعه حمله کرد که از دولت سوریه حمایت کردند، آیا روسیه با آن مقابله خواهد کرد؟ از نظر من بسیار بعید است.

این موضوع، البته، پیچیده است. جنبه‌های دیگری نیز وجود دارند که باید در نظر گرفت. امیدوارم دوستان در این بحث شرکت کنند.

نوشته آیا پوتین و روسیه متحد خوبی‌ برای ایران هستند؟ / محمد سهیمی اولین بار در پایگاه خبری / تحلیلی نگام. پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

دولت ترامپ افراطی تر و راستگرا تر شد / محمد سهیمی

 

دولت ترامپ افراطی تر و راستگرا تر شد: متهم به شرکت در شکنجه مدیر جدید سازمان سیا، و مدیر رادیکال قبلی‌ وزیر امور خارجه جدید آمریکا میشود

با یک عمل احمدی‌ نژادی آقای دانالد ترامپ آقای رکس تیلرسون وزیر خارجه آمریکا را که در سفر بود از کار برکنار نمود [احمدی‌نژاد هم همین کار را با منوچهر متکی‌ نمود]. آقای ترامپ اعلام کرد که به دلیل عدم توافق با آقای تیلرسون درباره مسائل مهم، از جمله برجام، ایشان را از کار برکنار نموده است. آقای ترامپ که قبول کرده است که با کیم‌ جانگ-آن رهبر کره شمالی دیدار کند، سال پیش به آقای تیلرسون بخاطر آنکه کوشش میکرد راه حل دیپلماتیک برای حل بحران با کره شمالی‌ بیابد حمله کرد و اعلام کار که وزیر خارجه او “وقتش را هدر میدهد.” از سال ۱۹۴۵ این اولین بار است که وزیر خارجه آمریکا از کار برکنار میشود، آنهم از طریق تحقیر کننده شبکه‌های اجتماعی. در تحلیل نهایی “fucking moron, لقبی که آقای تیلرسون به آقای ترامپ داده بود، وزیر خارجه بدون نفوذ و نسبتا معتدل آمریکا را برکنار نمود.

آقای استیو گلدستین، دستیار وزیر خارجه آمریکا برای دیپلماسی عمومی‌، بیانیه‌ای صادر کرد و گفت که آقای تیلرسون از برکناری خود بی‌ خبر بوده است. بیانیه ایشان نیز به دلیل تناقض با “داستان” کاخ سفید درباره برکناری باعث شد که او هم بلافاصله برکنار شود. ایشان در چند هفته گذشته بطور خصوصی از رفتار آقای ترامپ با رسانه‌ها انتقاد کرده بود.

آقای ترامپ اعلام کار که مایک پامپئو، مدیر سازمان سیا، جای آقای تیلرسون را خواهد گرفت. پامپئو یکی‌ از تندرو‌ترین مقامات آمریکا و یکی‌ از سرسخت‌ترین دشمنان ایران میباشد که بارها پیشنهاد کرده است که آمریکا با مسلح کردن اقلیت‌های قومی ایران را بی‌ ثبات کند. در ماه نوامبر سال گذشته سازمان سیا اسنادی را در دسترس به اصطلاح “بنیاد دفاع از دموکراسی ها،” FDD, یک سازمان نئوکان مدافع اسرائیل و ضدّ برجام قرار داد، و این “بنیاد،” همان جایی‌ که امثال سعید قاسمی نژاد و بهنام طالبلو مشغول نوکری برای اسرائیل میباشند، ادعا کرد که بین جمهوری اسلامی و القاعده روابط نزدیکی‌ وجود داشته است، ادعایی که هیچ کس باور نکرد. پامپئو همچنین طرفدار “تغییر رژیم” یا “regime change” در کره شمالی‌ است.

خانم جینا هسپل، معاون کنونی پامپئو، ، که بیشتر از ۳۰ سال است برای سازمان سیا کار می‌کند، از طرف آقای ترامپ نامزد مدیریت سازمان سیا شده است. در دوران دولت آقای جورج بوش پسر آمریکا یک زندان مخفی‌ در تایلند داشت که در آن متهمان به تروریسم شکنجه می‌شدند. هسپل مدیر آن زندان مخفی‌ در سال ۲۰۰۲ بود. در آن زندان دو متهم به عضویت در القاعده با waterboarding شکنجه شده بودند. زندانیا‌ن همچنین از طریق کوبیدن صورت آنها به دیوار شکنجه می‌شدند. در سال ۲۰۰۵ نیز هسپل دستور داد که ویدیو‌هایی‌ که شکنجه‌های سازمان سیا را نشان میداد نابود شوند. در ماه جون ۲۰۱۷ Center for Constitutional and Human Rights در اتحادیه اروپا از آلمان درخواست کرد که دستور دستگیری خانم هسپل را که به آلمان مسافرت کرده بود صادر کند. حتی سناتور جان مکین هم امروز گفت که هسپل باید راجع به شرکت خود در آن برنامه‌ها توضیح دهد.

با این ترتیب دولت آقای ترامپ هرچه بیشتر به سمت ماورای راست طیف سیاسی حرکت می‌کند. تحت چنین شرایطی، من بعید میدانم که برجام باقی‌ بماند. گزارش‌های چندی نیز حاکی از آن است که آمریکا ممکن است مراکز دولتی در سوریه را بمباران کند. در اینصورت تشنج در آن منطقه نیز حتی از شرایط وحشتناک کنونی بسیار شدید تر خواهد شد.

نوشته دولت ترامپ افراطی تر و راستگرا تر شد / محمد سهیمی اولین بار در پایگاه خبری / تحلیلی نگام. پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

در روز جهانی‌ زن چند نفر از مدعیان دفاع از حقوق بشر ایرانی‌ خارج از کشور به یاد دکتر زهرا رهنورد بودند؟ / محمد سهیمی

 

اولین بار در ۲۸ فوریه ۱۹۰۹ مراسم روز بزرگداشت زن در نیویورک برگزار شد. سال بعد کنفرانس بین‌المللی زنان سوسیالیست ۸ مارس را بعنوان روز جهانی‌ زن پیشنهاد نمود. بعد از آنکه در سال ۱۹۱۷ زنان روسی حق رأی بدست آوردند، ۸ مارس بعنوان روز جهانی‌ زن توسط گروه‌ها و سازمان‌های چپ به رسمیت شناخته شد. سازمان ملل این روز را در سال ۱۹۷۵ به رسمیت شناخت.

دیروز، پنجشنبه هشتم ماه مارس، که روز جهانی‌ زن بود، چند نفر از فمینیست‌های ایران مقیم خارج به یاد خانم دکتر زهرا رهنورد، شیر زن در بند ما و یکی‌ از سه‌ رهبر شریف جنبش سبز، و دیگر زندانیان عقیدتی‌ و سیاسی زن در ایران بودند؟ آنهائیکه برای بی‌ اهمیت‌ترین موضوع‌ها اعلامیه میدهند و امضا جمع میکنند، چه اعلامیه‌ای در این باره دادند؟ آنهائیکه حتی به اعدام متجاوزان به عنف اعتراض میکنند، در روز جهانی‌ زن چه بیانیه‌ای صادر کردند و در آن خواهان آزادی دکتر رهنورد [و دو همراه شجاع ایشان] و دیگر زندانیان عقیدتی‌ و سیاسی شدند؟ من خود مخالف اعدام به هر دلیلی‌ هستم؛ موضوع اعتراض‌های یکطرفه و تبعیض آمیز این جماعت است. وقتی‌ مادر گرامی‌ دکتر رهنورد چندی پیش از دنیا رفتند و به دکتر رهنورد حتی اجازه شرکت در مراسم تشیع مادر خودرا ندادند، چند نفر از فمینیست‌های ایرانی‌ مقیم خارج و چند نفر از به اصطلاح مدافعین حقوق بشر به این ظلم اعتراض کردند؟ البته واضح است که چرا اپوزیسیون جنگ طلب ترجیح میدهد دکتر رهنورد و یاران فراموش شوند: رهبران شریف جنبش سبز به همراه آقای سید محمد خاتمی از وسیع‌ترین پایگاه و محبوبیت اجتماعی برخوردار هستند.

دکتر رهنورد اولین رئیس زن یک دانشگاه در ایران بودند. مواضع ایشان همیشه بر ضدّ تبعیض بوده است. در سال ۱۳۸۹ که لایحه به اصطلاح “حمایت از خانواده” توسط مجلس تحت کنترل بنیاد گرایان مورد بحث قرار گرفت، رادیکال‌ترین اعتراض به آن لایحه توسط دکتر رهنورد انجام شد که آنرا “لایحه تخریب خانواده” نامید. مواضع شجاعانه ضدّ دیکتاتوری ایشان از زمان جنبش سبز نیازی به بازگویی ندارد، مواضعی که دکتر رهنورد برای آن هفت سال است در زندان ظلم هستند، ولی‌ به همراه میر حسین و آقای مهدی کروبی شجاعانه بر آنها پای میفشارند، و حتی زمانیکه شایع شد ممکن است ایشان آزاد شوند، گفتند که آزادی ایشان بدون آزادی میر حسین بی‌ معنی‌ است. دکتر رهنورد سال هاست که با اجباری بودن حجاب مخالف هستند و اخیرا نیز حمایت خودرا از “دختران خیابان انقلاب” در پای نقاشی خود اعلام کردند. این زندگی‌، این رفتار، و این مواضع را مقایسه کنید با زنانی که تا در ایران بودند خودرا به اصلاح طلبان میچسباندند، و حال که به خارج آمده اند، سعی‌ دارند جنبش سی‌ و چند ساله زنان ایرانی‌ را با برنامه‌های مضحک در بلند گوی‌های جنگ طلبان و صفحات سطحی و بی‌ بار فیسبوک مصادره میکنند، و عده‌ای نوکر صفت نیز مجیز آنها را می‌گویند.

با این امید که روز بروز بر رهنورد‌های کشور ازاده شود، روز جهانی‌ زن بر همه خانم‌های ایراندوست کشور مبارک باد.

نوشته در روز جهانی‌ زن چند نفر از مدعیان دفاع از حقوق بشر ایرانی‌ خارج از کشور به یاد دکتر زهرا رهنورد بودند؟ / محمد سهیمی اولین بار در پایگاه خبری / تحلیلی نگام. پدیدار شد.

Powered by WPeMatico